[BasiaS]

Napisał mstep

Jeśli chodzi o ubiór tłumacza natomiast, moim zdaniem najlepiej, gdy jest on, jakby to określić, o ton "za" prelegentem. Być może się z tym nie zgodzicie, ale wydaje mi się, że nawet jak mówca jest zwariowanym rockmanem, to tłumacz nie powinien z nim konkurować na dziury w spodniach czy też inne Trochę śmieszne porównanie mi przyszło do głowy, ale skojarzyłam to z panną młodą i druhną- nigdy druhna nie powinna się bardziej rzucać w oczy niż panna młoda, powinna ustępować ważności wydarzenia. Oczywiście tłumacz ma możliwość doboru ubrania w zależności od okazji i nie musi być szarą myszką, raczej chodzi mi o nierzucanie się w oczy. Nie powinien kraść uwagi odbiorców, osoba tłumacza powinna raczej kondensować ją na mówcy.

Strasznie spodobało mi się porównanie tłumacza do roli, jaką pełni druhna . Zgadzam się, że tłumacz nie powinien odciągać uwagi od prelegenta.
Co do dopasowywania swego ubioru do okoliczności myślę, że w jakikolwiek strój nie przyszło się nam ubrać powinniśmy zachować swój własny styl. Nie każdy dobrze czuje się w 'klasycznym' garniturze (zarówno kobiety jak mężczyźni), a to może zwiększyć stres. Myślę, że jak w większości przypadków najlepszy jest złoty środek, czyli elegancki ale nie do końca 'klasyczny' ubiór.

[ddrruu]

Tłumacz chyba przede wszystkim nie powinien zdradzać swoją mową ciała niewiedzy czy niepewności, poza tym osobiście popieram naturalność (zakładając, że jest połączona z kulturą osobistą i wyczuciem sytuacji)

[TomsiaPiotr]

"Yyys" moim zdaniem nie zaczaja sie do mowa ciala, lecz jest to problem z wypowiadaniem sie. Ale to tak na marginesie tylko.

[mstep]

Masz rację, wrzuciłam to do jednego worka raczej na zasadzie ogólnego wrażenia pod względem niemerytorycznym

[joannamitula]

A co sądzicie o takim "ogólnym wrażeniu", tzn. wiadomo, że sympatycznie wyglądających ludzi łatwo się słucha, ale co, kiedy tłumacz ma dość poważną minę? Czy kogoś o "skoncentrowanym spojrzeniu" ocenia się jako gorszego/mniej kompetentnego, czy to nie ma wpływu na jakość?

[salamandra]

Myślę, że wręcz przeciwnie. Jeśli ktoś wygląda na skupionego na swojej pracy to raczej sprawia wrażenie, że wie co robi i że robi to dobrze natomiast ciągły uśmiech na twarzy i 'luźna' postawa jakkolwiek mogą na początku wzbudzać sympatię publiczności, tak na dłuższą metę może stać się drażniące a przez to utrudniać odbiór tłumaczenia.

[salamandra]

Wrócę jeszcze do wspomnianej ładnie ułożonej fryzury chyba dobrym pomysłem byłoby po prostu upięcie włosów, żeby nie kusiły one by je ciągle poprawiać, co zresztą zdradza, że tłumacz prawdopodobnie jest pod wpływem. stresu

[salamandra]

Tłumacz został tu nazwany 'cieniem' tłumacza. Kontynuując tę myśl: czy uważacie, że kopiowanie przez tłumacza gestykulacji prelegenta jest profesjonalne czy komiczne?

[mstep]

Akurat użycie przeze mnie porównania do cienia nie oznacza kopiowania, tylko przekierowywanie uwagi słuchaczy na mówcę. Kopiowanie oczywiście byłoby jakąś totalną pomyłką. Kontrolowana naturalność- tak bym określiła ogólnie właściwy sposób podejścia do tłumaczenia.

[salamandra]

To było pytanie podchwytliwe nie miałam oczywiście na myśli żadnego 'małpowania', ale ktoś mi kiedyś powiedział, że powtarzanie pewnych gestów jest jak najbardziej na miejscu, bo daje słuchaczom przekonanie, że na pewno mówimy to samo, co prelegent. przynajmniej w danym momencie