Odpowiedz
 
Narzędzia wątku Wygląd
  #1  
Stary 02-09-2019, 20:33
Jeremi.546's Avatar
Jeremi.546 Jeremi.546 jest offline
Kumotr
 
Zarejestrowany: Jan 2019
Posty: 29
Domyślnie Etymologia w nauce języka obcego

Pasjonuje mnie etymologia i bardzo często, zaglądając do słownika języka obcego, czytam jednocześnie o pochodzeniu danego słowa. Wielokrotnie pomogło mi to w zapamiętaniu jego definicji lub odkryciu jego znaczenia. Czy również lubicie odkrywać etymologię słownictwa języka, którego się uczycie, i czy pomaga Wam to w nauce? Znacie słowa albo grupy słów, których pokrewieństwo jest szczególnie ciekawe w nauce?
Odpowiedź z Cytowaniem
  #2  
Stary 03-09-2019, 12:49
bfree bfree jest offline
Szyszkownik
 
Zarejestrowany: Nov 2017
Posty: 430
Domyślnie

Cytat:
Zamieszczony przez Jeremi.546 Pokaż post
Pasjonuje mnie etymologia i bardzo często, zaglądając do słownika języka obcego, czytam jednocześnie o pochodzeniu danego słowa. Wielokrotnie pomogło mi to w zapamiętaniu jego definicji lub odkryciu jego znaczenia. Czy również lubicie odkrywać etymologię słownictwa języka, którego się uczycie, i czy pomaga Wam to w nauce? Znacie słowa albo grupy słów, których pokrewieństwo jest szczególnie ciekawe w nauce?
To jest kluczowa kwestia, ale na zaawansowanym poziomie (i przy nauce pierwszego języka obcego mniej ważna). Ale to właśnie etymologia daje dostęp do 'tajnych informacji' i pozwala zrozumieć język/języki, taki przykład:

perskie to - arabskie anta (m)/anti (f) - kurd. to / ty (kurm./sorani) - ros. ty [ты] - pol. ty - niem. du - szw./norw. du [wym. dü] - niderl. jij - ang. you

Na tym przykładzie widać sporo rzeczy:
1. Dostęp do tej wiedzy jest utrudniony. Ucząc się pierwszego języka obcego musimy się nauczyć tego słowa jako nowego słowa i nie dostrzegamy, że to jest w rzeczywistości jedno słowo poddane różnym deformacjom i zmianom. Uczymy się, że polskie ty to you lub gdy uczymy się arabskiego to dla mężczyzny anta, a dla kobiety anti.
2. Dostęp to tej wiedzy jest utrudniony przez zastosowanie różnych systemów pisma. Jeśli napisałbym po arabsku, rosyjsku, polsku, niemiecku, norwesku i angielsku, to nie ma tutaj osób, które by to poprawnie przeczytały (większość odeszłaby z myślą, że nie można nawet się nauczyć tego przeczytać). Dlatego dla języków perskiego, arabskiego, rosyjskiego, skandynawskich umieściłem uwagi, jak się to słowo czyta.
3. Jeśli ktoś zna z 5 z tych języków, wówczas odległości między nimi bardzo mocno się skracają, a wszystkie języki stają się dużo prostsze, kolejny przykład:

perskie - pandż - szesz //arab. hamsa - sitta-a // kurd. pańć - szaś // ros. пять - шесть [piac - szesc] // pol. pięć - sześć // niem. fünf - sechs // szw. norw. fem - seks // nider. vijf - zes // ang. five - six.

Formy morfologiczne oraz inne czynniki (np. język polski obok islandzkiego, ulega najmniejszej redukcji i jest bardzo konserwatywny pod względem asymilacji zapożyczeń) wykazują, że język polski (staropolski) jest jednym z najstarszych w Europie. Język staropolski ma bardzo duże podobieństwa z językiem (runami) etruskim i sanskrytem. W języku jest ukrytych bardzo wiele informacji: dlaczego Włochy tak się nazywają po polsku (a nie np. Italia)? Do tej pory została zachowana używana przed ponad 1000 lat forma podwójna (rękoma/rękami, oczyma/oczami). Z tego okresu mamy bardzo wiele zapożyczeń z języka polskiego do języków germańskich. Pięć i sześć to są doskonałe przykłady, bez języka polskiego, nie mogłyby się przedostać do języków germańskich. To są zapożyczenia ze staropolskiego do wszystkich języków germańskich (za pośrednictwem niemieckiego, w którym to później uległy zmianom - przesunięcia spółgłoskowe). Były teorie o języku indoeuropejskim, które doprowadziły m. in. do wojen światowych (m. in. aryjskie pochodzenie Niemców - gdzie aryja oznacza Iran). Problem jest taki, że są niedorzeczne. Nie da się tego zrobić z pominięciem języka polskiego. A nie, jest jedna teoria, że przywieźli helikopterem zasób słownictwa z Persji, wtedy tak. Ale nikt normalny nie powinien powielać tych głupot. Jest jeszcze większy problem (w momencie powstawania tych teorii Polska była pod okupacją lub jej nie było wcale - rozbiory, a za używanie języka polskiego groziła kara śmierci). Mianowicie taki: język polski ma dużo większe związki z perskim, niż niemiecki. Na oko jest około 80% bardziej aryjski, niż niemiecki. Dowodzi to, że zapożyczenia z polskiego przechodziły do języka niemieckiego, nawet takie jabłko -> der Apfel. Po zrekonstruowaniu przesunięć spółgłoskowych w niemieckim, widać, że to zapożyczenie z polskiego: b-pf. Ty jesz -> Du isst. Ty jesteś -> Du bist. Przy czym widać duży problem z polskim -je- > ulegało redukcji: ja chcę jeść - ich will essen: ja->ich, jeść-> essen.
To samo jest z perskim:
ja jestem - pers. hastam
ty jesteś - to hasti
jest - hast
i dalej
jesteśmy - hastim (przestarzała forma podwójna: np. bylim, teraz już powiemy, że jest błędem)
Wszystkie spółgłoski się zgadzają, jedyna różnica to polskie -je- występuje w perskim jako -ha- (jest - hast).
Kolejny problem: język niemiecki, a tym bardziej perski (nie ma nawet żadnych rodzajników) są dużo prostsze od polskiego.
perskie do - pol. dwa - ang. two - niem. zwei (przesunięcie d-t lub t-z, a z polskiego dw - tw, później zw)
Polska forma jest zawsze najbardziej zaawansowana, a nawet lepiej, ma ich 17!
Języki słowiańskie rozróżniają tu w zależności od rodzaju męskie i żeńskie formy, ale język polski przebija je wszystkie różnorodnością (17 form):

dwa
dwie
dwoje
dwóch (lub dwu)
dwaj
dwiema
dwom (lub dwóm)
dwoma
dwojga
dwojgu
dwojgiem
dwójka
dwójki
dwójkę
dwójką
dwójce
dwójko

I co ciekawe Iran (Persowie) wskazują, że zapożyczali słowa ze staropolskiego, dokładniej z Lahestanu. Po persku Polska to do tej pory Lahestan, a Polak i język polski to lahestani.
Odpowiedź z Cytowaniem
  #3  
Stary 03-13-2019, 13:35
bfree bfree jest offline
Szyszkownik
 
Zarejestrowany: Nov 2017
Posty: 430
Domyślnie

Jeszcze jedna rzecz, bo to nie jest takie oczywiste z poprzedniego postu:

ty jesteś - niem. du bist (nawet widać formę zapożyczonego 'być')
ty jesz - niem. du isst (końcówki fleksyjne się zgadzają: polskie -sz oraz -eś dla 2. os. l. poj. to po niemiecku zawsze -st). Ale już zanika kolejna informacja: niemiecki nie rozróżnia już rodzaju: du warst (oznacza wszystkie formy: był, był. Wielokrotność też zanika, bo może oznaczać także: bywałeś, bywałaś).

on je - niem. er isst
on jest - niem. er ist


Widać, że w wyniku redukcji (staro)polskiego oryginału doszło do tego, że w niemieckim 'er ist' oraz 'er isst' [wymowa jest identyczna] oznacza zarówno 'on je' jak i 'on jest'. Tak samo jest z 'sie ist/sie isst' i 'es ist/es isst'. Ona jest i ona je oraz ono jest i ono je. Jak to możliwe, że w jakimś języku mamy identycznie brzmiące formy (ist/isst) dla dwóch różnych czasowników? Wydaje się, że zapożyczenie form i ich redukcja to jedyna logiczna odpowiedź.


To zapewne dlatego Niemcy nazywają się we wszystkich językach słowiańskich Niemcy (co ma minimum dwa znaczenia: pierwsze to niemy, nie potrafiący mówić, zapożyczający wszelkie słowa, a drugie to 'nie my' jak greckie barbaros), a Słowianie mają nazwę pochodzącą od 'słowa'. Po atakach na Cesarstwo Rzymskie (na wschodzie Słowianie z Awarami, tu bardzo dużo wskazuje na to, że też byli Słowianami, bo rodzi się pytanie, dlaczego dwie różne nacje miałyby atakować wspólnie Bizancjum, Grecję i Włochy) nazwa została przekształcona na Sławianie od sławy i używana do II W.Ś.


Odnośnie etymologii może okazać się ważne, że praktycznie teoria sprzed ponad 100 lat (bardzo zaciekle zwalczana):

Teoria autochtonicznego pochodzenia Słowian
Kod HTML:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Teoria_autochtonicznego_pochodzenia_Słowian
została praktycznie obecnie potwierdzona przez badania genetyczne i Słowianie są na tych terytoriach od tysięcy lat (a nawet badacze ze Szwecji podają nawet 10700 lat):


Kod HTML:
http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,393854,przodkowie-slowian-mogli-byc-w-europie-4-tys-lat-temu.html

PS. Temat mnie interesuje i proszę o informację, jaki kierunek jest dla Was ciekawszy: języki germańskie (niemiecki, niderlandzki, duński, szwedzki, norweski i angielski) czy może wschodni (związki staropolskiego z kurdyjskim, perskim, arabskim i sanskrytem).
Odpowiedź z Cytowaniem
Odpowiedz


Narzędzia wątku
Wygląd

Zasady pisania postów
Możesz wysyłać nowe wątki
Możesz wysyłać odpowiedzi
Możesz wysyłać załączniki
Możesz edytować swoje posty

vB code jest Wł.
EmotikonyWł.
kod [IMG] jest Wł.
kod HTML jest Wył.
Przejdź do forum




Powered by: vBulletin Version 3.7.2
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.