Nestor
11-17-2009, 06:28
Tłumaczenie:
Wasyl Stus
***
Czyżbyś narodził się człowiecze,
aby zaglądać w moją pieczarę?
Czyż twoje życie do ciebie nie krzyczy?
Czy poznałeś już swą karę,
żałosną pracę, co jest życia solą,
co złożona jest z ludzkich mąk?
Nadal stoisz nad moją niedolą,
serce twe objęte nieszczęściem rąk
moje chorobą. Ty za mnie, za dwoje
nieszczęśliwszy. Ja – sam. A ty – ledwie cień.
Ja jestem dobro, a ty proch i pleśń,
a wspólne w nas – że więźniami my oboje
dwie strony tych samych drzwi. Ty – tam, ja – tu.
Nas poróżniły mury, niczym statut.
Oryginał:
Василь СТУС
* * *
Невже ти народився, чоловіче,
щоб зазирати в келію мою?
Невже твоє життя тебе не кличе?
Чи ти спізнав життєву путь свою
на цій безрадісній сумній роботі,
де все людською мукою взялось?
Ти все стоїш в моїй тяжкій скорботі,
твоїм нещастям серце пойнялось
моє недужне. Ти ж — за мене вдвоє
нещасніший. Я — сам. А ти — лиш тінь.
Я є добро, а ти — труха і тлінь,
а спільне в нас — що в'язні ми обоє
дверей обабоки. Ти — там, я — тут.
Нас порізнили мури, як статут.
26.1.1972
Wasyl Stus - ukraiński poeta zakatowany na śmierć przez komunistów w 1985 roku. Praktycznie cała jego spuścizna to świadectwo niezłomności więźnia politycznego.
O autorze:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Wasyl_Stus
http://wyborcza.pl/1,86758,4830880.html
Wasyl Stus
***
Czyżbyś narodził się człowiecze,
aby zaglądać w moją pieczarę?
Czyż twoje życie do ciebie nie krzyczy?
Czy poznałeś już swą karę,
żałosną pracę, co jest życia solą,
co złożona jest z ludzkich mąk?
Nadal stoisz nad moją niedolą,
serce twe objęte nieszczęściem rąk
moje chorobą. Ty za mnie, za dwoje
nieszczęśliwszy. Ja – sam. A ty – ledwie cień.
Ja jestem dobro, a ty proch i pleśń,
a wspólne w nas – że więźniami my oboje
dwie strony tych samych drzwi. Ty – tam, ja – tu.
Nas poróżniły mury, niczym statut.
Oryginał:
Василь СТУС
* * *
Невже ти народився, чоловіче,
щоб зазирати в келію мою?
Невже твоє життя тебе не кличе?
Чи ти спізнав життєву путь свою
на цій безрадісній сумній роботі,
де все людською мукою взялось?
Ти все стоїш в моїй тяжкій скорботі,
твоїм нещастям серце пойнялось
моє недужне. Ти ж — за мене вдвоє
нещасніший. Я — сам. А ти — лиш тінь.
Я є добро, а ти — труха і тлінь,
а спільне в нас — що в'язні ми обоє
дверей обабоки. Ти — там, я — тут.
Нас порізнили мури, як статут.
26.1.1972
Wasyl Stus - ukraiński poeta zakatowany na śmierć przez komunistów w 1985 roku. Praktycznie cała jego spuścizna to świadectwo niezłomności więźnia politycznego.
O autorze:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Wasyl_Stus
http://wyborcza.pl/1,86758,4830880.html