PDA

View Full Version : Odmiana nazwisk obcojęzycznych


kkabala
08-12-2011, 23:26
Czy Waszym zdaniem odmiana imion/nazwisk obcojęzycznych jest konieczna? Czy istnieje jakaś reguła, która mogłaby wyjaśnić poniższy przykład?

" Właściciel dziennika zwolnił Jacques le Franc/ Jacquesa le Franca / Jacquesa Le Franc / Jacques le Franca..."
A może istnieje jeszcze inne rozwiązanie?

Dodam, że interesują mnie w szczególności nazwiska francuskie.

graza
08-15-2011, 23:07
Polecam lekturę słownika ortograficznego :)

Zasady odmiany podano m.in. na stronach PWN:
http://so.pwn.pl/zasady.php?id=629617

nikla
08-16-2011, 19:45
Czy Waszym zdaniem odmiana imion/nazwisk obcojęzycznych jest konieczna? Czy istnieje jakaś reguła, która mogłaby wyjaśnić poniższy przykład?

" Właściciel dziennika zwolnił Jacques le Franc/ Jacquesa le Franca / Jacquesa Le Franc / Jacques le Franca..."
A może istnieje jeszcze inne rozwiązanie?

Dodam, że interesują mnie w szczególności nazwiska francuskie.

Najbardziej 'po polsku' brzmi druga wersja i osobiście pewnie jej bym użyła, chociaż nie wiem do końca czy poprawnie.

evelyna
08-20-2011, 13:28
Właśnie przeczytałam, że niżej wymienione formy są błędami:
Pasteur'a, Mauraciem, de Gaullem

Mona_84
08-21-2011, 12:10
Nazwiska obce odmienia się w większości jak swojskie (niekiedy w zapisie stosuje się apostrof), np. Verne jak Kern: znam Verne’a.

Apostrof stosuje się wyłącznie w pewnych formach nazwisk angielskich i francuskich, nigdy w niemieckich, włoskich czy węgierskich.

nozickbuble
08-21-2011, 13:09
Polecam Słownik wymowy i odmiany nazwisk obcych Jerzego i Izabeli Bartmińskich

Jest także świetna książka z ćwiczeniami: Formy i normy czyli poprawna polszczyzna w praktyce Katarzyny Mosiołek-Kłosińskiej

jegli
08-21-2011, 13:25
Kkabala, pisowania i odmiana nazwisk obcych podlega określonym zasadom, których - podobnie jak zasad ortografii i interpunkcji - trzeba się po prostu nauczyć na pamięć. Niestety nawet słownik nie zawsze nam pomoże jeśli nie znamy tych zasad na wyrywki - moja pani profesor podawała taki przykład, żeby nam tę konieczność unaocznić:

Nazwisko DuBois może być wymawiane na dwa sposoby - z francuska [dibła] albo po amerykańsku [djubojs] i w zależności od tego jak się je wymawia, różna będzie jego pisownia. To jest coś, czego słownik raczej nam nie powie, ale jeśli znamy zasadę, że jak nazwisko kończy się w wymowie na spółgłoskę, to powinno się odmieniać w piśmie, DuBois [djubojs] zapiszemy: DuBois, DuBoisa, DuBoisem, itd. A DuBois [dibła] zostawiamy bez zmian!

kkabala
08-23-2011, 00:25
dzięki serdeczne za info.

wiazelm
08-25-2011, 14:03
Jak lepiej przetłumaczyć "Spotkał się Müllerem czy z Panem Müller". Czy jak napiszemy że z Müllerem to odbiorca może pomyśleć że nazwisko brzmi Müllerem ?

iskierka
08-25-2011, 15:01
Nam na zajęciach powiedziano, że są oczywiście zasady odmieniania nazwisk, ale jeśli tłumaczymy dla jakiegoś wydawnictwa to najlepiej u nich zaczerpnąć informacji na ten temat ponieważ co jakiś czas wprowadza się zmiany, z którymi w wydawnictwie powinni być na bieżąco (przynajmniej w teorii). Co mnie natomiast uderzyło kiedy nadrabiałam w czasie wakacji zaległości w czytaniu po polsku to brak konsekwencji i nieznajomość podstawowych zasad. Notorycznie natykałam się na zapis typu "z Kern'em" (mimo że apostrofu być nie powinno w tego typu nazwisku) lub mieszanie dwóch sposobów zapisu: "z Kernem" i "z Kern'em."

monikapanunik
08-25-2011, 21:02
Polecam" Polszczyznę na co dzień" pod redakcją Mirosława Bańko, która w jasny i przystępny opisuje zasady pisowni nazw własnych w tym odmianę imion, nazwisk, a także nazw geograficznych. Rozdział IX strona 445.

Pozdrawiam

kkabala
08-27-2011, 11:45
Nam na zajęciach powiedziano, że są oczywiście zasady odmieniania nazwisk, ale jeśli tłumaczymy dla jakiegoś wydawnictwa to najlepiej u nich zaczerpnąć informacji na ten temat ponieważ co jakiś czas wprowadza się zmiany, z którymi w wydawnictwie powinni być na bieżąco (przynajmniej w teorii). Co mnie natomiast uderzyło kiedy nadrabiałam w czasie wakacji zaległości w czytaniu po polsku to brak konsekwencji i nieznajomość podstawowych zasad. Notorycznie natykałam się na zapis typu "z Kern'em" (mimo że apostrofu być nie powinno w tego typu nazwisku) lub mieszanie dwóch sposobów zapisu: "z Kernem" i "z Kern'em."

O tak, mnie również przestrzegano wielokrotnie przed mieszaniem sposobów zapisu. Konsekwecja jest tutaj bardzo istotna.
A dlaczego nie powinno być apostrofu w przypadku "z Kern'em"?

ideolo
09-02-2011, 14:42
A dlaczego nie powinno być apostrofu w przypadku "z Kern'em"?

Zasada jest bardzo prosta: jeśli nazwisko kończy się na spółgłoskę wymawianą (Pasteur), spółgłoskę niewymawianą (Mitterand) lub na -y po samogłosce (Disney), wtedy w polskiej odmianie nie ma ono apostrofu (Busha, Mitteranda, Disneya). Jeśli nazwisko kończy się na -e nieme (Larousse), wtedy w polskiej odmianie piszemy je z apostrofem (Larousse'a):).

Jeśli interesuje Cię odmiana nazwisk francuskich, jako ciekawostkę mogę podać nazwisko Valéry'ego Giscarda d'Estaing. Teoretycznie powinniśmy odmienić wszystkie człony ale poloniści dopuszczają pozostwienie niektórych części bez zmiany jeśli miałaby ona znacznie zniekształcić oryginał.

gingerhope
09-03-2011, 01:59
Dla osób francusko- i angielskojęzycznych polecam treściwy opis w sieci Wydawnictwa Naukowego PWN http://so.pwn.pl/zasady.php?id=629617. Podane zagadnienia dotyczą:

66.1. Nazwiska zakończone w piśmie na spółgłoski lub -y po samogłosce
66.2. Nazwiska zakończone na -e nieme (tzn. nie wymawiane)
66.3. Jeśli w którymś przypadku gramatycznym brzmienie głoski (...)
66.4. Nazwiska zakończone na -a
66.5. Nazwiska kończące się w wymowie na e
66.6. Nazwiska kończące się w wymowie na -y lub -i po spółgłosce
66.7. Nazwiska na -o, -oi, -au, -ou (...)

I wszystko jasne :)

Paulytė
12-10-2011, 22:46
Jak to często bywa, najprostsza zasada jest zarazem najważniejszą - należy odmieniać obce nazwiska, które da się przyporządkować do jakiegoś polskiego wzorca fleksyjnego. W związku z tym żadnego problemu nie stwarzają zasady odmiany obcych nazwisk żeńskich, gdyż są one identyczne jak w przypadku nazwisk polskich, tzn. odmieniamy jedynie nazwiska zakończone na -a. Jedyna komplikacja polega na rozróżnieniu odmiany rzeczownikowej (np. Karenina, Kareniny, Kareninie) i przymiotnikowej (np. Bielajewa, Bielajewej, Bielajewej).

Schody zaczynają się w przypadku odmiany w języku polskim obcych nazwisk męskich. Jeśli chodzi o poruszone w tym wątku wątpliwości związane z użyciem apostrofu, to rządzi nim ogólna zasada: apostrof służy do oddzielenia obcego tematu fleksyjnego od polskiego zakończenia. Jest on stosowany w sytuacjach, w których obcy wyraz kończy się w wymowie inaczej niż w zapisie. Zatem nazwiska, które w wymowie kończą się na spółgłoskę, natomiast w zapisie na niewymawianą samogłoskę odmieniamy jak rzeczowniki męskie, ale w zapisie (między niewymawianą samogłoską, a polską końcówką fleksyjną) umieszczamy apostrof, np. Wilde’a, Doyle’a, Braille’a, Hyde’a.

JOLORKO
03-25-2012, 12:35
Ja osobiście preferuję nie odmieniać nazwisk obcych. Sama mam po mężu nazwisko holenderskie: van Eijck i bardzo nie lubię jak ktoś próbuje je odmienić. Takie też podejście ma mój mąż: jak słyszy"van Eijcka" mówi "ja się tak nie nazywam".

Jaroslaw
08-06-2012, 18:52
Zawsze można zmienić szyk wyrazów i np. użyc strony biernej - John Cage został ....

eliza90
08-06-2012, 18:59
Polecam Słownik wymowy i odmiany nazwisk obcych Jerzego i Izabeli Bartmińskich

Jest także świetna książka z ćwiczeniami: Formy i normy czyli poprawna polszczyzna w praktyce Katarzyny Mosiołek-Kłosińskiej

To prawda, ta książka jest naprawdę przydatna:) Zaczęłam korzystać z niej na studiach i od tamtej pory okazała się bardzo pomocna w wielu przypadkach, zawiera bardzo dużo fajnych ćwiczeń:)

karolinachomik90
02-05-2015, 22:49
Z mojej wiedzy ze studiów wynika, iż odmianę obcych imion i nazwisk należy zawsze sprawdzić z odpowiednim słownikiem. Istnieje bardzo dużo różnych reguł.

amk
03-24-2015, 22:00
Czy Waszym zdaniem odmiana imion/nazwisk obcojęzycznych jest konieczna? Czy istnieje jakaś reguła, która mogłaby wyjaśnić poniższy przykład?

" Właściciel dziennika zwolnił Jacques le Franc/ Jacquesa le Franca / Jacquesa Le Franc / Jacques le Franca..."
A może istnieje jeszcze inne rozwiązanie?

Dodam, że interesują mnie w szczególności nazwiska francuskie.

Ja użyłabym apostrofu i napisała Jacques'a le Franc'a. Przynajmniej z tego co pamiętam, o takiej zasadzie pisał pan Belczyk w "Poradniku tłumacza".

ewok
03-26-2015, 18:01
Arkadiusz Belczyk pisał, że apostrofu do oddzielenia polskiej końcówki fleksyjnej używa się wszędzie tam, gdzie odmienianie słowo kończy się niewymawianą głoską. Jedynym wyjątkiem są bodajże nazwiska węgierskie zakończone na [I]y[/I.

Podsumowując: zgadzam się z przedmówcą. ;)

marska
03-26-2015, 18:34
Na tym kanale : https://www.youtube.com/user/PamikuPL można znaleźć kilka filmików na ten temat.

Eudoksja21
05-11-2015, 10:25
Przecież wszystkie reguły dotyczące odmiany obcojęzycznych imion i nazwisk są zawarte w słownikach języka polskiego.

Katja
05-22-2015, 17:24
Przecież wszystkie reguły dotyczące odmiany obcojęzycznych imion i nazwisk są zawarte w słownikach języka polskiego.
Tylko część osób zapewne nie wie, że coś takiego jak słownik istnieje. ;)

MariaG
06-24-2015, 21:15
Na wydziale neofilologii napraszano nie tak dawno na wykład o twórczości Federico García Lorca. Wydział filologów, szkoda słów...

bkubina
07-08-2015, 17:53
Ja dla pewności nigdy nie odmieniam obcojęzycznych nazwisk, zwłaszcza francuskojęzycznych, bo nie potrafię :)