płeć w literaturze

[witann]

W związku z faktem, że polski jest językiem fleksyjnym w tłumaczeniu literackim pojawia się problem ujawniania płci narratora w końcówkach osobowych czasowników. Czasem to nie robi różnicy, ale czasem (np. w historii detektywistycznej) może popsuć czytelnikowi część zabawy. W niektórych książkach celowo płeć narratora pozostaje dwuznaczna (Written on the Body chociażby). Jak byście wybrnęli z takiego problemu? Uważacie, że to w ogóle możliwe?

[bumpy]

Niestety, ale w przypadku tak długich form jak powieści nie jest to możliwe. Da się to zrobić w wierszach, jak na przykład w "My dwoje" Whitmana, ale jeśli mamy obszerną narrację prowadzoną z perspektywy pierwszej osoby, w dodatku operującą całym wachlarzem czasów, to trzeba ujawnić płeć narratora, co zresztą w polskim przekładzie zostało zrobione. Ewentualnie można w notach do wydania napisać, że autorka wykorzystała fakt nieodmienności czasowników w języku angielskim, by celowo rozmyć płeć postaci.